In het woud – Judith Dekker (Dutch)

In het woud

Stap op een bed van daslook
kikkers rondom opgezwollen
Een schaduw van bronsgroen vult
mijn ogen

Soms lig ik
verankerde wang op klamme
grond
om te luisteren naar de hartslag van de aarde

zie ik de betonnen stad
begraaf ik mijn facade in het tapijt van
bladeren

De kinderen dalen in diepe slaap
Trillende tanden van boze dromen
een kleine schok
impact van bakstenen echo’s
cement en bloed

Mijn donkere dromen zonder vonk
zijn gevuld met alledaags zwart
die mijn dagen omvatten
Voorheen zag ik ze altijd
struikelen dag en nacht
degene die ze verloren
doen mij huilen
een complete generatie uitgedoofd
vlietend en volkomen
als kikkers die in het water vallen

Judith Dekker